آشنایی با صورت های فلکی ۳ | شلیاق (چنگ رومی)

صورت فلکی شلیاق در آسمان نیمکره شمالی قرار گرفته و نشان‌دهنده یک چنگ (آلت موسیقی) است.

این صورت فلکی شامل ستاره وگا، پنجمین ستاره پر نور آسمان شب و همچنین سحابی معروف حلقه است.

در ادامه مطلب با علم بازار همراه باشید تا بیشتر این صورت فلکی را مورد بررسی قرار دهیم.

صورت فلکی شلیاق

شلیاق یک صورت فلکی کوچک است. که با در برگرفتن ۲۸۶ درجه مربع از آسمان ۵۲مین صورت فلکی از نظر بزرگی است. این صرت فلکی در ربع چهارم نیمکره شمالی (NQ4) قرار گرفته است و در عرض های جغرافیایی بین ۹۰+ تا ۴۰- قابل مشاهده است. صورتهای فلکی ماکیان، اژدها، هرکول و روباهک (Vulpecula) همسایگان شلیاق هستند.

شلیاق شامل دو جرم مسیه است. مسیه ۵۶ و مسیه ۵۷. همچنین شامل ۹ ستاره که می‌دانیم دارای سیاره هستند. پرنورترین ستاره این صورت فلکی، ستاره وگا (آلفا-شلیاق) است. که پنجمین ستاره پر نور آسمان شب با قدر ظاهری ۰.۰۳ می‌باشد. وگا دومین ستاره درخشان در نیمکره شمالی بعد از ستاره شباهنگ است.

سه بارش شهابی نیز متعلق به این صورت فلکی هستند. بارش شهابی شلیاقی، شلیاقی-ژوئن و آلفا شلیاقی.

نقشه صورت فلکی شلیاق

نقشه صورت فلکی شلیاق

 

صورت فلکی شلیاق

افسانه‌های شلیاق

یونانی

با استناد به افسانه‌های قدیمی یونان، هرمس، الهه‌ی  جوان، فرزند زئوس خدای خدایان و مایا (ایزد سخنوری، بازرگانی، پیام رسان و پیک ایزدان آلمپ) روزی پاپوش‌های بالدار خود را به پا کرده و در حال گشت در کنار ساحل دریا بود که ناگهان لاک پشتی بزرگ را می‌بیند.

لاک پشت را از لاک خود خارج کرده و با استفاده از شاخ بزی کوهی و مقداری چرم گاو چنگی سحر آمیز را می‌سازد. مدتی بعد، هرمس خطایی را در حق آپولو خدای خورشید و فرزند زئوس انجام می‌دهد که برای دلجویی از الهه خورشید، چنگ سحر آمیز را به او هدیه می‌کند و آپولو چنگ را به اورفئوس فرزند خود می‌دهد.

داستان خطایی که هرمس مرتکب می‌شود بدین قرار است که که هرمس پنجاه راس گوساله از گله آسمانی آپولون می‌رباید و دو تا از آن گاوها را کباب می‌کند و می‌خورد. آپولون که متوجه می‌شود از گله‌ی  آسمانی‌اش تعداد زیادی گوساله کم شده با حس خدایی که در نهادش بود به هرمس مظنون می‌شود. به سراغ هرمس می‌رود و  او را برای دادرسی نزد زئوس خدای خدایان می‌برد. بدین‌گونه هرمس مجبور می‌شود تا جای گوساله‌ها را به آپولو گفته و برای بدست آوردن دل الهه خورشید، چنگ سحرآمیز خود را به او بدهد.
ارفئوس مشهور به این بود که می‌تواند موجودات جاندار و اجسام بی‌جان را با موسیقی چنگ خود سحر کند. موسیقی ارفئوس می‌توانست مردم و حتی حیوانات وحشی را  سحر کند. موسیقی او حتی صخره‌ها و رودخانه‌ها رانیز محسور می‌کرد و در بعضی افسانه‌ها بیان شده است که درختان بلوط ساحل دراس به محل زندگی اورفئوس مهاجرت کردند تا آوای چنگ محسور کننده  او را بهتر بشنوند.

تمبر پستی مرتبط با افسانه صورت فلکی شلیاق

تمبر پستی مرتبط با افسانه صورت فلکی شلیاق

اورفئوس با اوریدایس ازدواج کرد. اوریدایس مدت اندکی بعد از ازدواج، توسط نیش زهرآگین مار از دنیا رفت. اورفئوس از شدت غم و غصه به اعماق زمین و به دنیای مردگان رفت و فقط چنگ خود  را به همراه برد. او با چنگ خود  می‌توانست در سطح زمین حیوانات و درختان را افسون کند و در زیر زمین، سربروس یا سگ چند سر، شارن یا کارن ( کشتی بان رودخانه استپکس)، ماری با پوست خز و در نهایت حاکم دنیای زیرین و جهان مردگان را طلسم کرد. آنها تصمیم گرفتند که به اوریدایس حیات دوباره داده و او را به زمین برگردانند به شرطی که او پشت سر شوهرش راه برود و اورفئوس نیز به پشت سرش نگاه نکند.

اورفئوس و اوریدایس در حال عبور از دنیای مردگان

اورفئوس و اوریدایس در حال عبور از دنیای مردگان

اوریدایس شروع به دویدن می‌کند و اورفئوس برخلاف قولی که داده بود به پشت سرش می‌نگرد و با انجام این خطا هیچگاه بخشیده نمی‌شود. اورفئوس همسر خود را به آغوش می‌کشد ولی در همان لحظه اوریدایس ذوب می‌شود.

اورفئوس و اوریدایس

اورفئوس و اوریدایس

پس از این ماجرا اورفئوس ۷ ماه را در سرگردانی می‌گذراند و در این مدت آواز می‌خواند و چنگ می‌نواخت. جانوران، گیاهان و گلها به دنبالش راه می‌افتادند و حتی پرندگان برای شنیدن نوای چنگش به گردش جمع می‌شدند. تا روزی با گروهی از زنان مست و بدکاره مواجه می‌شود، اورفئوس از نزدیکی با آنها امتناع می‌کند و آنها به او حمله کرده موهایش را می‌کنند و بدنش را تکه تکه می‌کنند و سر بریده شده او را به همراه خود به جزیره لسبُس (Lesbos) می‌برند.

باقیمانده جسد بی سر و تکه تکه شده اورفئوس در جزیره تریس (Thrace) به خاک سپرده شد. پدرش آپولو از بهشت به زمین نزول کرده و چنگ او را به صورت یک صورت فلکی در آسمان قرار می‌دهد. البته در بعضی افسانه‌ها ذکر شده است که زئوس خدای خدایان کرکسی را فرستاد تا چنگ را براش به آسمان ببرد.

اورفئوس در حال نواختن چنگ

اورفئوس در حال نواختن چنگ

اورفئوس در حال نواختن چنگ

اورفئوس در حال نواختن چنگ

یکی دیگر از افسانه‌ها در ارتباط با چنگ آریون است. روزی آریون که خواننده و نوازنده و شاعر معروفی بود بعد از اجرای یک برنامه سوار بر کشتی شد ملوانان کشتی پی بردند که با آریون پول بسیار زیادی هست به همین خاطر قصد کردند تا دست و پای او را ببندند و پولهای او را صاحب شده و او را به دریا بیندازند. او از آنها خواست تا برای آخرین بار چنگ خود را بنوازد و آنها به او این فرصت را دادند با نواختن چنگ موجودات دریایی به گرد کشتی جمع شدند و آریون فرصت را مناسب دیده و به دریا پرید و سوار بر دلفینی شد و به ساحل بازگشت و نجات یافت.

ایرانی

ایرانیان از قدیم این پیکر آسمانی را دیگ‌پایه، یک‌پایه، کَشَف و عوام سه‌پایه می‌نامیدند. این پیکر آسمانی را همچنین به گونه کرکسی با بال‌های جمع‌شده تصور می‌کرده‌اند.

ستاره های اصلی در صورت فلکی شلیاق

وگا (Vega)

نسرِ واقع، وگا یا آلفا-شلیاق درخشان‌ترین ستاره در صورت فلکی شلیاق است. همچینین پنجمین ستاره درخشنده آسمان شب و دومین ستاره درخشنده در نیمکره شمالی است. این ستاره در فاصله ۲۵.۰۴ سال نوری از زمین قرار دارد.

وگا اولین ستاره بعد از خورشید است که از آن عکس‌برداری شده و طیف آن ثبت گردیده است. اولین تصویر از این ستاره در ۱۷ ژوئیه ۱۸۵۰ توسط ویلیام باند، جان آدامز ویپل (William Bond and John Adams Whipple) در رصدخانه دانشگاه هاروارد گرفته شده است. هنری دراپر (Henry Draper) ستاره‌شناس امریکایی اولین طیف از این ستاره را در آگوست ۱۸۷۲ ثبت کرد. این ستاره متعلق به رده طیفی A0V می‌باشد و در واقع یک کوتوله سفید است.

وگا در حدود ۱۲٫۰۰۰ سال قبل از میلاد به عنوان ستاره قطبی (ستاره‌ای که در امتداد محور جنوب به شمال زمین قرار دارد) استفاده می‌شد و ۱۳۷۲۷ سال دیگر نیز حرکت تقدیم زمین باعث می‌شود که این ستاره دوباره به عنوان ستاره قطبی استفاده شود.

نسر واقع (وگا) جرمی ۲.۱ بار بیشتر از خورشید و تنها یک دهم از عمر خورشید را داراست. ستاره‌شناسان معتقدند این ستاره در حدود ۴۵۵ میلیون سال عمر کرده و این تنها نیمی از عمر آن است. اعتقاد بر آن است که در اطراف این ستاره یک دیسک گازی چرخان جود دارد. همچنین ممکن است یک سیاره با ابعاد مشتری در مدار خود داشته باشد.

مثلث تابستانی - تصویر از انجمن نجوم آیاز

مثلث تابستانی

وگا را به خاطر درخشش، به راحتی میتوان در آسمان پیدا کرد. البته وگا بخشی از مثلث تابستانی نیز هست (مثلث تابستانی یک صورت‌واره فلکی است). مثلث تابستانی تشکیل شده از سه ستاره نسر واقع (وگا)، دنب و نسر طایر است.

 

گاما-شلیاق (Sulafat – γ Lyrae)

گاما شلیاق دومین ستاره پر نور در این صورت فلکی است. که قدر ظاهری آن ۳.۲۶۱ و در حدود ۶۲۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد. گاما شلیاق، یک ستاره آبی-سفید غول از رده طیفی B9 III است.

این ستاره گاهی با نامهای سنتی خود السلحفاه و Jugum خوانده می‌شد. السلحفاة یک نام عربی و به معنای؛ لاک پشت است. Jugum هم ریشه لاتین دارد و به معنای یوغ است.

این ستاره دارای شعاعی در حدود ۱۵ برابر خورشید است و یک چرخنده سریع با سرعت ۷۲ کیلومتر بر ثانیه است.

 

بتا-شلیاق (β Lyrae)

بتا شلیاق یک سیستم ستاره‌ای دو تایی است که دارای قدر ظاهری ۳.۵۲ می‌باشد و در حدود ۹۶۰ سال نوری از زمین فاصله دارد.

بتا شلیاق دارای تغییرات نوری در فاصله ۳.۴ تا ۴.۳ قدر است. متغییر بودن این ستاره اولین بار توسط ستاره‌شناس انگلیسی جان گودریک (John Goodricke) در سال ۱۷۸۴ کشف شد. دو جزء این سیستم بسیار به هم نزدیک هستند، این سیستم از نوع دو تایی‌های طیفی است و نمی‌توان اجزای آن را در یک تلسکوپ از هم تشخیص داد. دوره گردش این سیستم دوتایی ۱۲.۹۴۱۴ روز است.

ستاره اصلی یک ستاره آبی-سفید غول و از رده طیفی B7II است و بر این باور هستیم که جزء دوم نیز، یک ستاره از رده طیفی B است.

این سیستم یک دو تایی نیمه‌جداست که یکی از ستاره‌ها روش لب (Roche lobe) خود را پر کرده و ستاره دیگر هنوز به این مرحله نرسیده است.

روش لب و حالت های مختلف آن

روش لب و حالت های مختلف آن

R-شلیاق(R lyrae)

ستاره R-شلیاق یک غول سرخ با طبقه‌بندی طیفی M5III است. این ستاره یک تپنده نیمه‌منظم با قدر ظاهری متغییر بین ۳.۹ و ۵.۰ است. R-شلیاق در حدود ۳۵۰ سال نوری دورتر از منظومه شمسی قرار دارد و به صورت قابل توجهی بسیار درخشنده‌تر و بزرگتر از خورشید است. این در حالیست که از خورشید خنک‌تر است.

ستاره R-شلیاق و وگا

ستاره R-شلیاق و وگا

 

دلتا شلیاق (Delta Lyrae)

دلتا-شلیاق شامل یک سیستم ستاره‌ای و یک ستاره جدا است.

دلتا-۱ شلیاق، یک ستاره دوتایی با دوره مداری ۸۸ روز است. بزرگی قدر ظاهری اجزای آن ۵.۵۶۹ و ۹.۸ است. جدایی بین دو ستاره بسیار کوچک است و آنها یک دوتایی طیفی هستند و در حدود ۱۱۰۰ سال نوری از خورشید فاصله دارند.

ستاره اصلی، یک کوتوله آبی-سفید با رده طیفی B2.5V است که از خورشید دو بار درخشان‌تر و گرمتر است. ستاره همدم آن یک غول نارنجی از رده طیفی K2III است، که درخشان‌تر و بزرگتر از خورشید می‌باشد؛ اما بسیار سرد تر.

دلتا شلیاق

دلتا-۲ شلیاق، یک غول سرخ درخشان با رده‌بندی طیفی M4II است. قدر ظاهری آن ۴.۳ است و در حدود ۷۳۰ سال نوری با ما فاصله دارد. این ستاره ۶۵۰۰ بار درخشان‌تر از خورشید است. شعاع آن ۲۰۰ برابر بزرگتر از خورشید و اعتقاد بر این است که عمر آن به ۷۵ میلیون سال می‌رسد.

مقایسه ایعاد اجزای دلتا شلیاق با خورشید

مقایسه ایعاد اجزای دلتا شلیاق با خورشید

 

اپسیلون شلیاق (Epsilon Lyrae)

اپسیلون-شلیاق، به دوبل-دوبل معروف است و در واقع یک سیستم ستاره‌ای چندگانه می‌باشد که در فاصله ۱۶۲ سال نوری قرار دارد. قدر ظاهری آن در حدود ۴.۷ است. با یک دوربین دو چشمی این سیستم ستاره‌ای را به صورت دو جزء می‌بینیم که هرکدام از آنها را زمانی که با تلسکوپ رصد کنیم به صورت یک سیستم دو تایی خواهیم دید. دو جزء اصلی سیستم در مداری به دور یکدیگر می‌گردند.

اپسیلون ۱-شلیاق، جزء شمالی در این سیستم ستاره‌ای، شامل دو ستاره است که تنها ۲.۳۵ ثانیه قوسی از هم جدا هستند. این ستاره‌ها دارای قدر ظاهری ۴.۷ و ۶.۲ و دوره مداری در حدود ۱۲۰۰ سال هستند.

ستاره‌های اپسیلون ۲-شلیاق، در حدود ۲.۳ ثانیه قوسی از هم جدایی دارند و دارای قدرهای ۵.۱ و ۵.۵ هستند. دوره مداری آنها در حدود نیمی از دوره ستاره‌های اپسیلون ۱-شلیاق است.

این سیستم ستاره‌ای یک جزء پنجمی دارند که در سال ۱۹۸۵ کشف شد. این جزء به دور اپسیلون ۲-شلیاق می‌گردد و دوره مداری آن چند ده سال برآورد می‌شود.

Epsilon-Lyrae

Epsilon-Lyrae

 

RR-شلیاق (RR Lyrae)

RR-شلیاق، یک ستاره متغیر شناخته شده در صورت فلکی شلیاق است و در نزدیکی مرزهای صورت فلکی ماکیان واقع شده است. این ستاره اولین نمونه از دسته‌ای از متغیرها به همین نام است. این متغییرها معمولا در خوشه‌های کروی پیدا می‌شوند و بیشتر برای اندازه‌گیری فاصله‌های کهکشانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع متغیرها بخاطر رابطه بین دوره تغییرات و قدر مطلق مشخص، “شمع استانداردهای” خوبی هستند.

این متغییر ها (RR-شلیاقی)، از نوع تپنده‌های شاخه افقی (Horizontal branch) هستند. عمداً متعلق به رده طیفی A و با نصف جرم خورشید هستند. ستاره‌های قدیمی کم فلز با متوسط قدر مطلق ۰.۷۵ هستند و تنها ۴۰ تا ۵۰ برا درخشان‌تر از خورشید هستند.

RR-شلیاق، درخشان‌ترین ستاره در این دسته، با قدر ظاهری ۷.۰۶ تا ۸.۱۲ است که تقریبا در فاصله ۸۶۰ سال نوری از خورشید قرار دارد.

RR-شلیاق، از رشته اصلی تحول پیدا کرده و با عبور از مرحله غول سرخی اکنون در شاخه افقی (HB) است. مرحله‌ای از تحولش که با همجوشی هلیوم در هسته و همجوشی هلیوم در پوسته اطراف هسته همراه است.

ستاره شناس اسکاتلندی فلمینگ (Williamina Fleming)

ستاره شناس اسکاتلندی فلمینگ (Williamina Fleming)

متغیر های RR-شلیاقی توسط ستاره‌شناس اسکاتلندی فلمینگ (Williamina Fleming) در ۱۹۰۱ کشف شد. ستاره یک الگوی منظم از تپش‌ها را در یک دوره کوتاه ۰.۵۶۶۸۶۷۷۶ روز یا ۱۲ساعت و ۳۶ دقیقه نشان می‌داد. هر تپش باعث تغییر شعاع ستاره بین ۵.۱ تا ۵.۶ برابر خورشید می‌شود.

ستاره شناس اسکاتلندی فلمینگ (Williamina Fleming)

ستاره شناس اسکاتلندی فلمینگ (Williamina Fleming)

 

DM Lyrae

DM-شلیاق، یک نواختر کوتوله است. این ستاره در واقع یک سیستم دوتایی است که جزء اصلی آن ناشناخته و همدم آن یک کوتوله سفید است. قدر ظاهری این سیستم معمولا ۱۸ است، اما در طول انفجار به میزان ۱۳.۶ می‌رسد. از این انفجارها در قرن گذشته یکی در ۱۹۲۸ و دیگری در ۱۹۹۶ رخ داده.

 

کاپا-شلیاق(Kappa Lyrae)

کاپا-شلیاق، یک غول نارنجی از رده طیفی K2III است. قدر ظاهری آن ۴.۳۲۳ است و در حدود ۲۳۸ سال نوری دور تر از منظومه شمسی قرار دارد. کاپا-شلیاق یک ستاره متغییر است.

 

مو-شلیاق (μ Lyrae)

مو-شلیاق، یک ستاره زیر-غول سفید متعلق به رده طیفی A3IVn است. قدر ظاهری آن ۵.۱۲ و دارای فاصله تقریبی ۴۳۹ سال نوری است. نام سنتی این ستاره الاظفر (Alathfar) است که یک نام عربی می‌باشد. معنی آن چنگال (عقاب) است. این ستاره در شمال غرب وگا قرار گرفته است.

 

Gliese 758

این ستاره یک کوتوله زرد با رده طیفی G8V است که قدر ظاهری آن ۶.۳۶ و ۵۱.۴ سال نوری دورتر از زمین قرار دارد. این ستاره را به آسانی می‌توان با یک دوربین دوچشمی دید.

این ستاره شبیه خورشید است. ۹۷ درصد جرم خورشید را دارد و ۵۱ درصد فلزیت بیشتر دارد.

در ماه نوامبر سال ۲۰۰۹ در مدار ستاره یک همدم با جرمی بین ۳۰ تا ۴۰ برابر مشتری کشف شد. این همدم یک ستاره نارس است.

 

Gliese 747AB

یک سیستم ستاره‌ای شامل دو ستاره کوتوله قرمز با رده‌های طیفی M3 و M5 است. این سیستم در فاصله ۲۶.۵ سال نوری از خورشید قرار دارد. دو ستاره در مدار یکدیگر با یک جدایی زاویه‌ای کوچک در حدود ۰.۳۵ ثانیه قوسی با دوره‌ای ۵ ساله به دور هم می‌چرخند.

اجرام اعماق آسمان

M56, NGC 6779

مسیه-۵۶، یک خوشه کروی واقع در صورت فلکی شلیاق است. قدر این جرم مسیه در حدود ۸ است و به اندازه ۳۲۹۰۰ سال نوری از منظومه شمسی فاصله دارد. این خوشه حدود ۸۴ سال نوری عرض دارد و توسط شارل مسیه در سال ۱۷۷۹ کشف شده است.

در یک دوربین دوچشمی بزرگ به صورت یک ستاره پرز دار به نظر می‌رسد اما با یک تلسکوپ ۸ اینچی می‌توان این خوشه را به خوبی تشخیص داد.

اعتقاد بر آن است که این خوشه در حدود ۱۳.۷۰ میلیارد سال سن دارد. درخشان‌ترین ستاره آن دارای قدر از مرتبه ۱۳ است.

خوشه کروی مسیه ۵۶

خوشه کروی مسیه ۵۶

 

سحابی حلقه (M56)

سحابی حلقه یا مسیه-۵۶، یک سحابی معروف در صرت فلکی شلیاق و یک هدف رصدی محبوب بین منجمین است که در جنوب وگا قرار گرفته است. این سحابی زمانی که یک پسته از گاز یونیزه شده در فرآیند تبدیل یک غول سرخ به کوتوله سفید از آن جدا شده به وجود آمده و در هر قرن به اندازه ۱ ثانیه قوسی گسترش پیدا می‌کند.

این سحابی حلقه متعلق به دسته‌ای از سحابی‌های سیاره‌ای شناخته شده به نام سحابی‌های دو قطبی است.

این سحابی قدر ظاهری ۸.۸ دارد و در فاصله ۲۳۰۰ سال نوری از ما قرار گرفته است و توسط منجم فرانسوی (AntoineDarquier de Pellepoix) در ژانویه ۱۷۷۹ کشف شد.

This image is part of the "Infrared/visible light comparison view of the Helix Nebula".

This image is part of the “Infrared/visible light comparison view of the Helix Nebula”.

 

This image is part of the "Infrared/visible light comparison view of the Helix Nebula".

This image is part of the “Infrared/visible light comparison view of the Helix Nebula”.

 

NGC 6791

یک خوشه ستاره‌ای باز در صورت فلکی شلیاق است. قدر آن ۹.۵ و در ۱۳۳۰۰ سال نوری از منظومه شمسی قرار دارد. این خوشه توسط ستاره‌شناس آلمانی (Friedrich August Theodor Winnecke) در ۱۸۵۳ کشف شد. که یکی از قدیمی‌ترین خوشه‌های ستاره‌ای کهکشان راه شیری است.

خوشه ستاره ای NGC 6791

خوشه ستاره‌ای NGC 6791

 

NGC 6745

یک کهکشان از نوع نامنظم در صورت فلکی شلیاق است. که تصور می‌شود در حدود ۱۰ میلیارد سال عمر دارد.

قدر آن ۱۳.۳ و در حدود ۲۰۶ میلیون سال نوری از خورشید فاصله دارد.

NGC-6745 در واقع از بر خورد سه کهکشان و ادغام آنها در طول ۱۰۰ ها میلیون سال به وجود آمده است.

NGC 6745

NGC 6745

 

IC 1296

یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی شلیاق است. قدر آن ۱۴.۸ و تقریبا ۲۲۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.

 

 

منابع

منبع، منبع، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس، منبع عکس

سید محمد حسین خلیلی

سید محمد حسین خلیلی، دانش‌آموخته کارشناسی رشته فیزیک و دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد مهندسی هسته‌ای است. او از حدود 15 سالگی در گروههای نجومی خرمشهر٬ آبادان٬ اهواز فعالیت داشته است. به فعالیت های آموزشی و ترویجی علاقه مند است و دستی نیز بر آتش طراحی گرافیک دارد.

مطالب مرتبط

۶ دیدگاه‌

  1. سارا گفت:

    بسیار کامل و کاربردی
    رودست اطلس آسمان شبو آورده
    ممنونم
    موفق باشید.

  2. محمد حسین جان دستت درد نکنه
    مثل همیشه عالی بود
    فقط یه انتقاد: چرا اینقدر بخش ایرانی صورت های فلکی مهجوره؟

    • سید محمد حسین خلیلی گفت:

      سلام، ممنون مهدی جان
      راستش توی این زمینه منابع کم هست. و شاید خیلی مورد اعتماد نباشن
      من یکی از منابع رو پیدا کردم (در واقع بهم هدیه رسیده چند روز پیش) و امیدوارم بتونم بیشتر به این قسمت بپردازم

  3. منجم آماتور گفت:

    بسیار جالب و مفصل

  1. جولای 1, 2015

    […] نیم‌کره شمالی از سروش (کاپلا) درخشان‌تر هستند؛ وگا در صورت فلکی شلیاق و آلفا-گاوران (عوا) در صورت فلکی گاوران. سروش (Capella) یک […]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هنوز در خبرنامه علم‌بازار عضو نشده‌اید؟

برای اطلاع از آخرین اطلاعات و بروزرسانی؛ همچنین رویداد‌های نجومی، پیشنهاد‌های رصدی، تخفیف‌های ویژه و... در خبر نامه ما عضو شوید

You have Successfully Subscribed!