تاثیر فناوری فضایی در جنگهای مدرن امروزی

طرفداران فیلم‌های علمی تخیلی اواخر آذرماه شاهد انتشار قسمت جدیدی از سری فیلم‌های سینمایی هیجان‌انگیز جنگ ستارگان (Star wars) بودند. جنگ ستارگان جزو موفق‌ترین و پرفروش‌ترین آثار سینمایی تاریخ محسوب می‌شود و توانسته است جایگاه خوبی در ذهن مخاطبان خود که عمدتاً علاقه‌مندان به حوزه فضا و فناوری فضایی هستند ایجاد کند به‌طوری‌که بر اساس آن کتاب‌ها، بازی‌های ویدیویی، پویانمایی و محصولات تجاری بسیاری ارائه‌شده است.

این فیلم در ژانر اکشن و ماجراجویی، روایتی حماسی از نبردهای فضایی تخیلی بین خیر و شر را بازگو می‌کند و در هر قسمت آن انواع فنّاوری‌های جدید و باورنکردنی فضایی به تصویر کشیده می‌شود که تا مدت‌ها بعد از انتشار در مورد این فنّاوری‌های عجیب‌وغریب صحبت می‌شود. حال شاید این سؤال مطرح شود که جنگ‌های مدرن امروزی تا چه حد توانسته‌اند از فنّاوری‌های فضایی پیشرفته بهره ببرند و آیا ممکن است در آینده شاهد جنگ‌هایی به سبک فیلم‌های علمی تخیلی باشیم؟

در این مطلب از بلاگ علم بازار، قصد داریم به این مطلب بپردازیم. این مطلب توسط حامد حامدیان (کارشناس ارشد مهندسی فضایی) برای دومین شماره فناوری فضایی نوشته شده است. دعوت می‌کنیم در ادامه با ما همراه باشید.

 

مدل امروزی جنگ ستارگان

با در نظر گرفتن رویه‌های رایج کشورهای مختلف در مورد نرخ روزافزون سرمایه‌گذاری‌های نظامی در حوزه فضا، باید اذعان داشت که این روند بی‌شک نگران‌کننده خواهد بود. اگر قرار باشد از بروز تضاد و درگیری جلوگیری شود، ارتش‌های کشورهای مختلف باید خویشتن‌داری متقابل را تمرین کنند. ما در طول دوران جنگ سرد بین آمریکا و شوروی این تلاش را در قالب تعهد عدم‌مداخله، روند مستمر مذاکرات، و این باور مشترک که امنیت ماهواره‌ای برای ثبات‌های هسته‌ای و کنترل تسلیحات حیاتی است، تجربه کردیم. اما اکنون مشخص نیست که آیا این سیاست‌های خویشتن‌دارانه در قرن بیست و یکم هم پیروز خواهند شد یا نه. در این دهه چندین کشور جهان توانایی آزمایش سلاح‌های فضایی و یا مقابله با فضاپیماهای دشمن رادارند. معاهده فضای بیرون جو سال ۱۳۴۶(۱۹۶۷) و سایر موافقت‌نامه‌ها، هنجارهای قدرتمندی برای محدود ساختن این قبیل اقدامات ایجاد می‌کنند. این تلاش توسط اتحادیه اروپا آغاز گردید تا قانون رفتار استاندارد بین‌المللی را برای فعالیت‌های فضای خارجی اجرا کند، به ارتقای همکاری‌ها در زمینه آگاهی از موقعیت‌های فضایی و کنترل ترافیک، تقویت رویه‌های عدم‌مداخله و کاهش زباله‌های فضایی کمک کرده و مشورت سالیانه امضاکنندگان را درباره مسائل مربوط به امنیت فضایی ضروری می‌داند. اینکه آیا این مکانیسم‌ها برای جلوگیری از درگیری‌های فضایی آینده و تلفات احتمالی حاصل از آن کافی هستند یا خیر، در آینده مشخص خواهد شد. در حال حاضر، آزمایش سلاح‌ها و عمل به معاهده‌ها دارای نقاط ضعف بسیاری هستند که می‌توانند زمینه‌ساز بروز مشکلات جدی در آینده نزدیک باشد.

سفینه فضایی باشکوه «فالکون میلنیوم» که در مجموعه جنگ ستارگان دیده می‌شود و ظاهراً توانایی مسافرت فضایی با سرعت‌های بالا را دارد، بنا به ادعای مهندسان، سالانه بیش از سه میلیون دلار هزینه تعمیر و نگهداری خواهد داشت.

اگرچه در حال حاضر ممکن است هیچ سلاحی در فضا وجود نداشته باشد، اما اجزای مختلف سامانه‌های تسلیحاتی در فضا مستقر هستند که هرکدام مؤلفه‌ای حیاتی در مبارزات جنگی مدرن هستند. بسیاری از برنامه‌های فضایی دارای کاربردهای دوگانه تجاری و نظامی هستند که مزایایی آشکار ازنظر هزینه دارد، اما مهم‌ترین مزیت آنها کمک به سرپوش گذاشتن بر فعالیت‌های پنهان نظامی است. درواقع فضا در پنج دهه گذشته نظامی شده و فقط تسلیحات در آن مستقر نشده است. در حال حاضر، ایالات‌متحده، روسیه و چین همه دارای سلاح‌های فضایی مخرب هستند و سلاح‌های فضایی خود را مورد آزمایش قرار داده‌اند. اما تعدادی از کشورهای دیگر هم قادر به انجام این کار هستند، مثلاً هند و چند کشور دیگر، پیش‌ازاین تمایل خود را برای توسعه این قابلیت‌ها اعلام کرده‌اند.

عدد طلایی: $۴۱۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ ساخت پایگاه فضایی نظامی چهارصد و نوزده کوانتیلیون دلار هزینه ساخت پایگاه فضایی نظامی سیاره‌ای به قطر ۱۶۰ کیلومتر

 

سلاح‌های فضایی جنبشی

سلاح‌های فضایی جنبشی شامل دستگاه‌های صعود مستقیم (که در هنگام پرتاب به‌صورت عمودی حرکت می‌کنند و هدف را با استفاده از یک رادار یا جستجوگر مادون‌قرمز شناسایی می‌کنند) و دستگاه‌های همکاری مداری (که در چندین مدار با ارتفاع و شیب‌های یکسان مانور می‌دهند و ماهواره هدف را شناسایی و نابود می‌کنند) می‌شوند. خوشبختانه، هر دو نوع این سلاح‌ها محدودیت‌های خاص خود رادارند. سلاح‌های کمتر جنبشی شامل توزیع شن و ماسه، سنگریزه و یا اشیاء دیگر در مناطق شلوغ از فضا می‌شود که ماهواره‌ها را به‌صورت تصادفی از بین می‌برند.

اگرچه در حال حاضر ممکن است هیچ سلاحی در فضا وجود نداشته باشد، اما اجزای مختلف سامانه‌های تسلیحاتی در فضا مستقر هستند که هرکدام مؤلفه‌ای حیاتی در مبارزات جنگی مدرن هستند.

 

سلاح لیزری - علم بازار

سلاح لیزری – سلاح‌های لیزری اولین بار در ناوهای ایالات‌متحده آمریکا به‌کار گرفته شد. وظیفه این لیرز‌ها گزارش‌دهی از بدنه و دستگاه‌های ناو است.

سلاح‌های فضایی لیزری

سلاح‌های لیزری در فیلم‌های علمی-تخیلی بیشتر دیده‌شده‌اند تا در دنیای واقعی. معروف‌ترین نمونه استفاده از سلاح‌های لیزری را هم در مجموعه فیلم‌های «جنگ ستارگان» دیده‌ایم. البته چیزی که در چنین فیلم‌هایی دیده می‌شود زمین تا آسمان با سلاح‌های لیزری دنیای واقعی متفاوت هستند. مثلاً شمشیرهای لیزری قرمز و سبزی که در فیلم جنگ ستارگان می‌بینیم کاملاً غیرواقعی است چون پرتو لیزر را نمی‌توان در یک مسافت معین محدود کرد یا با استفاده از آن پرتو لیزر دیگری را سد کرد. ضمن اینکه چنین پرتو لیزری به‌راحتی چشم افراد حاضر درصحنه را کور خواهد کرد. درهرصورت لیزر در این فیلم‌ها نقش اساسی بازی می‌کند و از آن به شکل‌های مختلف برای دستیابی به اهدافشان استفاده می‌کنند و همیشه لیزر و اسلحه لیزری ما را به یاد فیلم‌های علمی-تخیلی می‌اندازد. اما در دنیای واقعی چطور؟ چه برتری در سلاح لیزری وجود دارد؟ آیا اصلاً امکان‌پذیر است که اسلحه لیزری بسازیم؟ آیا می‌توان با استفاده از لیزر اسلحه طرف مقابل را از کار انداخت؟

از زمان اختراع لیزر در دهه شصت میلادی، کاربردهای نظامی انرژی‌های هدایت‌شده، طراحان دفاعی را به دلیل ویژگی‌هایی همچون نامحدود بودن مهمات و توانایی تخریب فراوان و کنترل از راه دور، هیجان‌زده ساخت. در طی دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی، وزارت دفاع ایالات‌متحده با انجام آزمایش‌های گوناگونی، سلاح‌هایی با انرژی هدایت‌شده را موردبررسی قرارداد. سلاح‌های لیزری هوابرد نیز آزمایش‌های موفقیت‌آمیزی داشته‌اند و حتی دستگاه‌های لیزری فضایی برای نابودی ماهواره‌ها یا موشک‌های بالستیک نیز پیشنهادشده‌اند.

 

 

مزایا و معایب سلاح‌های لیزری

سلاح‌های لیزری در مقایسه با سلاح‌های متعارف مزایای فراوان و درعین‌حال معایبی جدی دارند که باعث شده تا کاربرد عملیاتی آنها دشوار باشد. سلاح‌های لیزری به چندین گروه شامل لیزرهای حالت‌جامد، لیزرهای شیمیایی و لیزرهای الکترون آزاد تقسیم می‌شوند. مهم‌ترین امتیاز سلاح‌های لیزری صرفه اقتصادی قابل‌توجه آنهاست. هزینه هر شلیک یک سلاح لیزری فقط هزینه انرژی است که از طریق سوخت شیمیایی یا الکتریسیته به دست می‌آید. در بسیاری از سلاح‌های لیزری هزینه هر شلیک از یک دلار کمتر است درحالی‌که گلوله‌ها یا موشک‌هایی با قدرت تخریبی برابر هزاران دلار قیمت دارند که باید هزینه‌های حمل‌ونقل و نگهداری را نیز به آنها افزود. همچنین شیوه تمرکز اشعه لیزر را می‌توان به‌دلخواه تغییر داد تا منطقه مورد تخریب آن کوچک یا بزرگ باشد. این امکان در مورد سلاح‌های انفجاری وجود ندارد.

از مهم‌ترین معایب سلاح‌های لیزری این است که این سلاح‌ها معمولاً اندازه بزرگی دارند که قابلیت جابجایی آنها را بسیار کاهش می‌دهد. با توجه به روش‌های موجود برای ذخیره‌سازی، هدایت، تبدیل انرژی امکان ساخت سلاح لیزری مرگبار قابل‌حمل توسط نفر وجود ندارد. همچنین سلاح‌های لیزری موجود میزان زیادی از انرژی را به‌صورت گرما تلف می‌کنند و به همین جهت به تجهیزات خنک‌کننده بزرگی نیاز دارند تا از داغ شدن آنها جلوگیری کند. این مشکل در حالت‌هایی که سلاح لیزری در یک موقعیت ثابت دفاعی نصب‌شده یا روی یک کشتی بزرگ قرار دارد کاهش می‌یابد.

یکی از سلاح‌های لیزری ABL که برای ردیابی و از بین بردن موشک‌ها ابداع شده است دارای چهار قسمت لیزر، یک سیستم پیشرفته چشمی، حس‌گرها و یک کامپیوتر پیشرفته  تشکیل‌شده است تا بتواند موشک‌ها را تشخیص دهد، شناسایی کند و درنهایت آنها را منهدم نماید.

 

استفاده از لیزر برای جنگ‌های فضایی آینده

لیزرهای پرقدرت مستقر روی زمین یا فضا می‌توانند به حس‌گرها آسیب رسانده و یا باعث منفجرشدن مخازن سوخت سفینه‌ها شوند. ازجمله این ماهواره‌ها می‌توان به ماهواره‌های فضا به فضا یا کیلر یا سلاح‌های ماکروویو اشاره کرد که می‌توانند به سیستم الکترونیک ماهواره‌ها آسیب وارد کنند. در این میان، جمرهای الکترونیک آسیب‌های دائمی کمتری داشته و با سیگنال‌های پخش و یا کنترل ماهواره‌ای تداخل پیدا می‌کنند. خوشبختانه تا به امروز تعداد اندکی از سلاح‌های فضایی مورد آزمایش قرارگرفته و حتی تعداد سلاح‌های بکار گرفته‌شده، بسیار محدود است. بنابراین، هنوز هم‌پتانسیل بالقوه‌ای برای جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای وجود دارد.

در این دهه چندین کشور جهان توانایی آزمایش سلاح‌های فضایی و یا مقابله با فضاپیماهای دشمن رادارند. معاهده فضای بیرون جو سال ۱۳۴۶(۱۹۶۷) و سایر موافقت‌نامه‌ها، هنجارهای قدرتمندی برای محدود ساختن این قبیل اقدامات ایجاد می‌کنند.

یکی از موانعی که درراه لیزرهای فضاپایه قرار دارد،  این است که برای پرتاب این لیزر به‌سوی شیء متحرکی،  که با هزاران مایل در ساعت در حال حرکت است، باید آن را بر یک ماهواره متحرک سوار کرد.  این کار شبیه این است که بخواهیم پرنده‌ای را در آسمان از داخل یک هواپیمای جت فراصوت مورد هدف قرار دهیم.  لیزر و شیء مورد هدف هر دو با سرعت‌های متفاوتی در حال حرکت خواهند بود،  لذا امکان هدف‌گیری شیء پرنده کم‌وبیش غیرممکن خواهد بود.  به همین دلیل وزارت دفاع آمریکا در پی ساخت جنگ‌افزار پرتو ذرات است،  که بتواند پرتوهایی از ذرات فرو اتمی با سرعت نزدیک سرعت نور به یک هدف نظامی بتاباند. اگر بتوان پرتو را با چنین سرعتی بتابانید،  شیء مورد هدف منجمد خواهد شد.

 

فیزر (PHaSR) چیست؟

PHaSR اسلحه‌ای لیزری است که برای زمین‌گیر کردن و کور کردن موقت دشمن طراحی‌شده است اسلحه‌ای که منجر به کور شدن سربازان در میدان جنگ شود از طرف سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ میلادی ممنوع اعلام شد اما اسلحه PHaSR  فرد را به‌صورت دائمی کور نمی‌کند و فقط او را به‌صورت موقت زمین‌گیر می‌کند. این اسلحه در سال ۲۰۰۹ میلادی ساخته شده است. این اولین اسلحه لیزری است که یک سرباز می‌تواند آن را به‌تنهایی حمل کند. این اسلحه دارای دو طول‌موج خروجی است یکی مرئی است و دیگر قابل‌دیدن نیست و طول‌موج آن در محدوده طول‌موج امواج مادون‌قرمز است. یکی از نوآوری‌هایی که در این اسلحه لیزری انجام‌شده است منبع توان لیزر است که در داخل آن جاسازی ‌شده است و به‌خوبی توان موردنیاز آن را تأمین می‌کند.

تفنگ لیزری - فروشگاه دوچشمی - علم بازار

تفنگ لیزری – این اسلحه لیزری اکنون به دستگاهی مجهز شده است که با تخمین فاصله تا چشم هدف میزان قدرت لیزر را تنظیم می‌کند تا به‌اندازه کافی برای کوری موقت نیرو داشته باشد و درعین‌حال به‌سلامت چشم او هم صدمه نزند.

یکی دیگر از این نوع سلاح‌های لیزری ABL است که توسط شرکت‌های بوئینگ، نورثراپ گرومن و لاکهید مارتین برای ردیابی و از بین بردن موشک‌ها ابداع شده است. این سیستم از چهار قسمت لیزر، یک سیستم پیشرفته چشمی، حس‌گرها و یک کامپیوتر پیشرفته تشکیل‌شده است تا بتواند موشک‌ها را تشخیص دهد، شناسایی کند و درنهایت آنها را منهدم نماید. این سیستم قابل‌نصب روی هواپیماها و کشتی‌ها و حتی خشکی است و قادر است به هواپیماهای دشمن یا اهداف دیگر شلیک کند. با توجه به‌شدت بالای نور این لیزر و احتمال انعکاس نور آن‌کسانی‌ که با این سیستم کار می‌کنند باید از عینک‌های مخصوص محافظ چشم استفاده کنند. این سیستم می‌تواند کلاهک موشک را هدف گرفته و آن را در هوا منفجر کند. این سیستم تا صدها کیلومتر برد دارد و می‌تواند یک سیستم محافظت‌کننده در برابر حملات باشد ولی برای محافظت کامل از یک پایگاه باید ۶ دستگاه از آنها نصب شود!

بوئینگ یال - علم بازار

بوئینگ یال – این هواپیما حامل یک لیزر بزرگ بود که به منظور رهگیری و شناسایی موشک‌ها استفاده می‌شد. قدرتی که این لیزر در ۵ ثانیه ساطع می کرد برابر برق مصرفی یک ماه یک خانواده است.

 

سلاح‌های هسته‌ای در فضا

چنانچه جنگ‌های فضایی آینده بدون کنترل کشورها پیش برود حتی ممکن است چای سلاح‌های هسته‌ای نیز به فضا باز شود. تصور اینکه یک انفجار هسته‌ای در فضا چه مقدار می‌تواند وحشتناک‌تر و مخرب‌تر از زمین باشد برخی از کشورها را بر آن داشت تا سلاح‌های هسته‌ای خود را در فضا آزمایش کنند. اگرچه آزمایش سلاح‌های هسته‌ای در فضا توسط ایالات‌متحده و اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های ۱۳۳۷(۱۹۵۸) تا ۱۳۴۱(۱۹۶۲) صورت گرفت، فعالیت جدی آنها براساس پیمان منع جزئی آزمایش‌های فضایی مصوب ۱۳۶۳(۱۹۶۳) ممنوع اعلام‌شده است. هرچند کشورها ممکن است تصمیم به نقض این پیمان بگیرند، اما مطمئناً عواقب آن گریبان گیر خودشان هم خواهد شد چون آسیب‌های ناشی از تابش اشعه‌ رادیواکتیو به همه ماهواره‌ها در مدار زمین آسیب خواهد رساند.

انفجار هسته‌ای در فضا چنان بزرگ و فاجعه‌بار است که آن را به انفجارهای ستاره‌ای ابرنواختری شباهت داده‌اند بطوری‌که در کسری از ثانیه به‌سرعت در تمامی جهات منتشر می‌شود و اثرات آن به زمین می‌رسد و ابری از رادیواکتیو برای مدت‌ها قسمت بزرگی از کره زمین را در برمی‌گیرد و اولین تأثیر آن یونیزه شدن گازهای موجود در اتمسفر و نتیجتاً ازکارافتادن تمامی وسایل الکترونیکی است. درنهایت موج انفجار ویران‌کننده این انفجار هسته‌ای فضایی همه‌چیز را در منطقه وسیعی از سطح زمین با خاک یکسان می‌کند.

انفجار هسته‌ای - علم بازار

انفجار هسته‌ای – تصویر شبیه سازی شده از تاثیرات یک انفجار هسته در فضای اطراف زمین.

 

آیا تفنگ‌های معمولی در فضا کار می‌کنند؟

شاید این سؤال به ذهن برسد که تفنگ‌های مکانیکی معمولی مورداستفاده در زمین، در فضای خارج از جو و با در شرایط بی‌وزنی چگونه عمل می‌کنند. مسئله اصلی تفنگ‌های مکانیکی این است که در اکثر قسمت‌های متحرک این تفنگ‌ها از مواد روان کننده استفاده‌شده است تا به‌راحتی و بدون اصطکاک زیاد روی‌هم حرکت کنند. اما شرایط نامتعارف فضا باعث می‌شوند این مواد روان کننده کارایی خود را در فضا از دست بدهند. برای مثال اگر یک تفنگ معمولی در شرایط خلأ در فضا در معرض نور خورشید قرار گیرد به‌شدت گرم و داغ خواهد شد و قطعات متحرک آن به هم گیر خواهد کرد همچنین اگر تفنگ در معرض نور خورشید نباشد به‌شدت سرد خواهد شد و بازهم قطعات متحرک آن به هم گیر خواهد کرد دلیل دیگر این است در حالت بی‌وزنی قطرات روان کننده خاصیت چسبندگی سطحی خود را از دست می‌دهند و به‌صورت قطرات معلق در فضا درمی‌آیند. مثل همان پدیده‌ای که فضانوردان هنگام نوشیدن آب در ایستگاه فضایی با آن مواجه می‌شوند.

پیشنهاد جایگزین برای تفنگ‌های مکانیکی برای استفاده در فضا تفنگ‌های ریلی است. یک تفنگ ریلی تفنگی الکترومغناطیسی است که به گلوله‌ها در امتداد یک جفت ریل فلزی شتاب می‌دهد. در تفنگ ریلی از دو تماس الکتریکی لغزشی یا غلطشی که اجازه عبور جریان الکتریکی بزرگی از گلوله را می‌دهد استفاده می‌شود. این جریان در تعاملی متقابل با میدان مغناطیسی قویِ ایجادشده به‌وسیله ریل‌های حاملِ جریان، به گلوله شتاب می‌دهد. گلوله رهاشده از این تفنگ‌ها سرعت و انرژی جنبشی بالاتر و متعاقباً قدرت تخریب بیشتری نسبت گلوله‌های تفنگ‌های معمولی دارند.

عدد طلایی: $۳۰۰۰۰۰۰
هزینه نگهداری فضاپیما

هزینه تعمیر و نگهداری سالانه سفینه فضایی بین کهکشانی سه میلیون دلار خواهد بود.

 

پایگاه فضایی

سفینه فضایی باشکوه «فالکون میلنیوم» که در مجموعه جنگ ستارگان دیده می‌شود و ظاهراً توانایی مسافرت فضایی با سرعت‌های بالا (در برخی مراجع گفته‌شده با سرعتی نزدیک به‌سرعت نور و حتی بالاتر) را دارد، بنا به ادعای مهندسان، سالانه بیش از سه میلیون دلار هزینه تعمیر و نگهداری خواهد داشت. محاسبات مهندسی هزینه شرکت اس.جی.اس برای این فضاپیما نشان می‌دهد که فقط نیروی انسانی این سفینه بدون هزینه بیمه سالانه بیش از ۵۲۵ هزار دلار خواهد بود. درحالی‌که هزینه قطعات تعویضی و جایگزین سفینه بالغ‌بر ۷۵۰ هزار دلار برآورد می‌شود. این برآوردها بر مبنای اطلاعات رسمی منتشرشده تعمیر و نگهداری جت‌های جنگنده و تجاری و همچنین دستمزدهای استاندارد نیروی انسانی بوده است.

ابعاد این سفینه فضایی از نوک تا انتها ۳۴ متر و عرضی برابر با ۲۵ متر دارد و می‌تواند حدود ۱۰۰ تن بار حمل کند. با نگاه به شکل ظاهری این فضاپیمای عجیب‌وغریب، تجهیزات پیشرفته بسیار زیادی ازجمله بوسترهای افزایش سرعت و انواع سلاح‌های جنگی و سپرهای تدافعی و همچنین حس‌گرهای مختلف دیده می‌شود. از ویژگی‌های عجیب این سفینه فضایی سرعت باورنکردنی آن در سفرهای بین کهکشانی نزدیک به‌سرعت نور است که مشخصاً از سرعت هر وسیله فضایی حال حاضر در کهکشان بالاتر است و البته قوانین نسبیت خاص آلبرت انیشتین را نیز زیر سؤال می‌برد! در مورد رقم هزینه طراحی و ساخت فضاپیمای فالکون میلنیوم تخمین‌های متعددی زده‌شده است اما نمی‌توان به قطعیت در مورد آن نظر داد به دلیل اینکه اجزای مکانیکی استفاده‌شده در چنین فضاپیمایی بسیار گران تمام می‌شود.

فضاپیمای تخیلی فالکون - علم بازار

فضاپیمای تخیلی فالکون – فالکون فضاپیمایی غول‌آسا در فیلم جنگ ستارگان است.

تخمین جالب دیگری برای ساخت یک پایگاه نظامی سیاره‌ای در اعماق فضا به شکل یک کره به قطر ۱۲۰ کیلومتر که در فیلم جنگ ستارگان با نام «ستاره مرگ» آمده، انجام‌شده است. در مقایسه انجام‌شده بین این سازه عظیم فضایی با ناو هواپیمابر عظیم جرالدفورد آمریکایی که حدود صد هزار تن فولاد در ساخت آن بکار رفته است و ۱۷٫۵ میلیارد دلار هزینه داشته است، هزینه ساخت پایگاه ستاره مرگ اول ۱۹۳ کوانتیلیون دلار و ستاره مرگ دوم با قطر ۱۶۰ کیلومتر ۴۱۹ کوانتیلیون دلار تخمین زده‌شده است! (کوانتیلیون واحدی بسیار بزرگ در مرتبه بزرگی ده به توان ۱۸ است)

ستاره مرگ - علم بازار

ستاره مرگ – پایگاه نظامی سیاره‌ای در اعماق فضا به شکل یک کره به قطر ۱۲۰ کیلومتر که در فیلم جنگ ستارگان با نام «ستاره مرگ» آمده.

 

[ult_animation_block animation=”zoomInRight” animation_duration=”3″ animation_delay=”1″ animation_iteration_count=”1″][bsf-info-box icon_size=”32″ title=”ماهنامه فناوری فضایی”]
این مطلب از دومین شماره ماهنامه فناوری فضایی که آذر ماه ۱۳۹۴ بر روی گیشه‌های سراسر کشور قرار گرفته است، برداشته شده است.
ماهنامه فناوری فضایی یکی از بازیگران جدید علمی کشور در میان نشریات چاپی است. ماهنامه علمی، خبری و تحلیلی فناوی فضایی، جدیدترین نشریه علمی کشور است که با تهیه آن از انواع مطالب، گزارش‌ها و تحلیل‌های جذاب و متنوع در حوزه فضا و فناوری‌های فضایی، آخرین اکتشافات و پیشرفت‌های این حوزه باخبر خواهید شد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد این ماهنامه می‌توانید به مطلبی تحت عنوان «ماهنامه فناوری فضایی | معرفی» که در بلاگ قرار داده‌ایم مراجعه کنید و برای سفارش سومین شماره آن که این روزها بر روی گیشه قرار گرفته است، می‌توانید اینجا کلیک کنید.
[/bsf-info-box][/ult_animation_block]

محسن الهامیان

محسن الهامیان.از حدود 6 سال پیش فعالیت‌های گروهیِ علمی خود را آغاز کرد. علم، تکنولوژی، فعالیت‌های گروهی و هر چیزی که خلاقیت و پویایی در آن باشد، چیزهایی هستند که او را به وجد می‌آورند. وی اکنون در مقطع کارشناسی رشته روانشناسی بالینی مشغول به تحصیل است.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *