راهنمایی برای مسیه | M12 (NGC 6218)

جاذبه اجرام در شرایط بی‌وزنی مثلا در شرایط خارج از جو بیشتر از هر وقت دیگری اهمیت خود را نشان می‌دهد. سرآغاز همه چیز در فضا بیکران همین جاذبه هست! مهبانگ، تولد کهکشانها، ستاره‌ها، سیارات، سیاه‌چاله‌ها؛ همین جاذبه اجرام بر یکدیگر است که ممکن است باعث شود یک سیستم، عضوی از خود را به علت جاذبه ضعیفش، به یک سیستم با جاذبه قوی‌تر ببازد. M12 از همین اجرام است که بسیاری از ستاره‌هایش را به دلیل جاذبه ضعیفش از دست داده است!

با علم بازار همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در رابطه با مسیه ۱۲ کسب کنید.

 

مشخصات M12

نام جرم: مسیه ۱۲

نام‌های دیگر جرم: NGC 6218

نوع جرم: خوشه کروی کلاس IX

صورت فلکی: مار افسای

بعد: ۴۷٫۲ : ۱۶ ( دقیقه : ساعت)

میل: ۵۷ : ۰۱- ( دقیقه : درجه)

فاصله: ۱۶۰۰۰ سال نوری

قدر ظاهری: ۶٫۷

ابعاد ظاهری: ۱۶ دقیقه قوسی

 

مکان‌یابی M12

با دوچشمی M12 و M10 در یک میدان دیده می‌شوند. M10 در حدود اندازه نصف مشت در غرب ستاره بتا-مارافسای هست و M12 شمالی‌تر و کمی کم‌نورتر می‌باشد. برای اینکه خودتان را به مکان درستی راهنمایی کنید، بتا-عقرب را به عنوان نقطه شروع انتخاب کنید. کمی بیشتر از عرض یک مشت در جهت شمال، ستاره‌های دوقلوی دلتا و اپسیلون را می‌بینید. به سمت شمال شرق، یک جفت درخشان نزدیک دیگر بتا و گاما مارافسای قرار دارد. M10 و M12 در حدود یک سوم فاصله دوقلو ید (دلتا و اپسیلون) و جفت بتا-گاما می‌باشد. هر جفت آنها به قدر کافی روشن هستند که در جوینده تلسکوپ به صورت لکه‌هایی تیره رصد شوند (برای توضیحات بیشتر در باره M10 به این مطلب در علم بازار مراجعه کنید).

محل قرار گرفتن M12 در کره آسمان

محل قرار گرفتن M12 در کره آسمان

 

به چه چیزی نگاه می‌کنید

مسیه ۱۲ حدود ۷۵ سال نوری از فضای اطرافش را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در ابتدا عقیده بر این بود که این خوشه کم‌نور یک خوشه متمرکز باز ستاره‌ای بوده. با جرم کمش، ستاره‌ها توسط گرانش راه شیری حرکت می‌کنند. M12 شامل ۱۳ ستاره متغیر است. «در ستاره همسایه و بیشتر خوشه‌های ستاره‌ای، سنگین‌ترین ستاره‌ها وجود دارند.» گوایدو .دی مارچی، سرپرست نویسندگان مطالعات ایسا می‌گوید: «رصدهای ما با تلسکوپ بسیار بزرگ EOS نشان می‌دهد این مورد برای M12 صادق نیست.»

مطالعاتی که توسط لوویگی پولون و فرانسیسکو پارس انجام شده است، اندازه‌گیری درخشندگی و رنگهای بیشتر از ۱۶٫۰۰۰ ستاره که ۴۰ میلیون بار از قدرت دید انسان کم‌نورتز هستند، داخل خوشه ستاره‌ای کروی M12 با استفاده از VLT در کررو پارنال را میسر کرده است. «این واضح است که M12 بطور شگفت‌آوری عاری از هرگونه ستاره کم‌جرم است.» دی مارچی می‌گوید: «برای هر ستاره شبه خورشیدی انتظار داریم جرم آن تقریبا چهار برابر ستاره‌هایی با نصف جرم باشد. مشاهدات VLT  تنها تعداد میانگین ستارگانی که در جرم متفاوت هستند را نشان می‌دهد».

زمانی که خوشه‌های ستاره‌ای کروی در مدارهای بیضوی گسترده شده از مناطق متراکم نقشه کیهانی عبور می‌کنند، ستاره‌های کوچکتر می‌توانند از یک میدان گرانشی به نوع بزرگتر آن منتقل شوند. «ما معتقدیم M12 تا چهار برابر ستاره‌هایی را که تا الان دارد را از دست داده است.»  فرانسیسکو پارس می‌گوید: «این جرم تقریبا باید یک میلیون ستاره را به سمت هاله کهکشان راه شیری خارج کرده باشد.» اما چند انتقال دیگر در گوشه کنار کهکشان ما می‌تواند رخ بدهد قبل از اینکه M12 از بین برود؟ شاید در چهار و نیم میلیارد سال آینده. این رقم با توجه به امید بقای نوع خوشه‌های کروی که حدود بیست میلیارد سال می‌باشد خیلی طولانی نیست (شاید برای درک این ارقام بهتر باشد کمی در مورد ابعاد کائنات در علم بازار مطالعه کنید).

اغلب ستارگان M12 غول های سرخ هستند

اغلب ستارگان M12 غول های سرخ هستند

آیا این خوشه تکامل یافته است؟ شرط می‌بندید؟!

M12 میزبان ستاره‌های غول قرمز است. با توجه به مطالعات انجام شده توسط ای. کارتا، این یک خوشه سنگین فلزی است: «نتایج آن تحقیقات حاکی از این می‌باشند که NGC 6218 از لحاظ پارامتر های فلزی مورد علاقه، یکدست می‌باشد. از طرف دیگر پارامترهای نوری کاملا معلول واکنش جذب پروتون از سوختن هیدروژن در دمای بسیار بالا هستند. مثل اکسیژن و سدیم، تغییر زیادی را نشان می‌دهند، همبستگی به هم ندارند در تمام روشنایی‌های شاخه‌های غول قرمز. نتیجه اینکه اکسیژن و سدیم که ضد همبسته هستند باید در زمان اولیه وقت شکل‌گیری خوشه روی داده باشد.

 

تاریخچه M12

M12 یکی از آنهایی است که شارل مسیه اولین رصدگر آن بود و در ۳۰ می سال ۱۷۶۴ پیدایش کرد. از نوشته‌های آن شب: «در دو شب ۳۰ تا ۳۱ می سال ۱۷۶۴ من یک سحابی در صورت فلکی مار بین بازو و سمت چپ مارافسای پیدا کردم. با توجه به جدول فلامستید، آن سحابی هیچ ستاره‌ای را شامل نمی‌شود؛ دایره‌ای است و قطرش در حدود ۳ دقیقه قوسی می‌باشد، نور ضعیفی دارد و با یک ابزار معمول غیر آکروماتیک ۳ فوتی به خوبی دیده می‌شود. من موقعیتش را با مقایسه‌اش با ستاره دلتا-مارافسای مشخص کرده‌ام؛ بعد آن ۲۴۸ درجه و ۴۲ دقیقه و ۱۰ ثانیه و میل آن ۱ درجه و ۳۰ دقیقه و ۲۸ ثانیه جنوب محاسبه شده است. من این جرم را در لیست اجرامی که شبیه دنباله‌دارها بودند در سال پیش ثبت کرده ام. [دنباله دار ۱۷۶۹]

شارل مسیه اولین کسی بود که این جرم را رصد کرد و ویلیام هرشل ا.لین کسی بود که ستاره های آن را تشخیص دادَ

شارل مسیه اولین کسی بود که این جرم را رصد کرد و ویلیام هرشل ا.لین کسی بود که ستاره های آن را تشخیص داد

همچنین آقای ویلیام هرشل اولین کسی بود که در سال ۱۷۸۵ میلادی، M12 را به ستاره‌ها تفکیک کرد. پسرش جان بعدا در خاطرات خودش در سال ۱۸۲۸ توصیف بهتری دارد: «این یک خوشه کروی بسیار غنی است. ستاره‌ها از قدر ۱۰ الی قدر ۱۶ام هستند. رفته رفته به سمت مرکز روشن‌تر می‌شود، اما ستاره‌های آواره‌ای در خطوط و شاخه‌ها درحال گسترش از مرکز جرم وجود دارند که حدود ۳ دقیقه قوسی قطر آن است و تا مرکز جرم می‌آیند و می‌درخشند. در مرکز جرم ستارگانی از قدر ۱۰ و ۱۱ وجود دارد.»

در دوچشمی M12 همیشه به شکل یک لکه مات دیده می‌شود، اما با تلسکوپهای سایز متوسط، شکل بسیار زیبایی شبیه به یک قاصدک که در خلاف جهت آسمان تاریک قرار دارد دیده می شود.

لذت ببرید!

منابع

منبعمنبع عکس– منبع عکس– منبع عکس– منبع عکس

ابراهیم عطایی

ابراهیم عطائی عکاس آسمان شب و مدرس نجوم آماتور می باشد که از دوره راهنمایی به علم نجوم علاقه مند و به طور خودخوان به فراگیری این علم مشغول شده. وی در سال 88 به صورت تخصصی تر فعالیت خود را در زمینه نجوم آماتور آغاز کرد. علاقه مندی هایش فعالیت های آموزشی و ترویجی نجوم است. او دانش آموخته دانشگاه ملی بیرجند در مقطع کارشناسی رشته ی آمار و احتماالات است.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هنوز در خبرنامه علم‌بازار عضو نشده‌اید؟

برای اطلاع از آخرین اطلاعات و بروزرسانی؛ همچنین رویداد‌های نجومی، پیشنهاد‌های رصدی، تخفیف‌های ویژه و... در خبر نامه ما عضو شوید

You have Successfully Subscribed!

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس