رصد آسمان با دوچشمی‌ها | سوژه‌های زمستانی (۱)

در دو قسمت پیشین این مجموعه، درباره نکاتی صحبت کردیم که می‌تواند شما را در انتخاب یک دوربین دوچشمی مناسب، یاری دهد. از این پس، به معرفی سوژه‌های آسمانی می‌پردازیم که برای رصد با دوچشمی‌ها مناسب هستند.

با علم بازار همراه باشید و اهداف رصدی مناسب را برای دوچشمی خود بیابید.

آبشار کمبل Kemble’s cascade

چشم و مغز انسان، زوج فوق‌العاده‌ای برای خلق نظم از دل بی‌نظمی هستند. صورت‌های فلکی، و همچنین صورت‌واره‌ها (الگوهای کوچک ستاره‌ای درون صورت‌های فلکی) مثال‌های بسیار خوبی در این زمینه هستند؛ که با گذر زمان توسط اخترشناسان کشف شده‌اند. با این حال، تشخیص الگوی پنهان ستاره‌ها، علاوه بر زیبایی آن‌ها به چشم مشاهده‌گر نیز بستگی دارد. یک استثنا از این قانون، رشته‌ای قابل توجه از ستارگان است که در صورت فلکی زرافه قرار دارند و با نام آبشار کِمبِل شناخته می‌شوند.

آبشار کمبل حتی در آلودگی نوری قابل مشاهده است. با یک دوچشمی 10×30 می‌توانید تصویر زیبایی از آن به دست آورید. قطعاً در آسمانی تاریک‌تر، وضوح تصویر به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت. چرا که بیشتر ستارگان این صورت‌واره، قدری بین 8 و 9 دارند. شایان ذکر است که در نزدیکی مرزهای آبشار کمبل، خوشه ستاره‌ای باز NGC 1502 قرار داد. این خوشه، شامل یک ستاره خورشیدگون تنها از قدر 7 است؛ که انبوهی ستاره کم‌نورتر آن را در بر گرفته‌اند.

 

­خوشه ستاره‌ای دوتایی

بدون شک، یکی از بی‌نظیرترین مناظر آسمانی برای دوچشمی‌ها، خوشه ستاره‌ای دوتایی در صورت فلکی برساوش است. برای رصدگران نیم‌کره شمالی، اجرام انگشت‌شماری وجود دارند که در آلودگی نوری شهرها، زیبایی قابل توجهی داشته باشند. اما در یک آسمان به اندازه کافی تاریک، این جمعیت ستاره‌ای حتی بدبین‌ترین منجمان را قانع خواهد کرد که رصد با دوچشمی نیز لذت خاص خودش را دارد.

خوشه ستاره‌ای دوتایی (NGC 884 و NGC 869)، در نوار راه شیری و میان دو صورت فلکی برساوش و ذات‌الکرسی قرار گرفته است. بد نیست بدانید که اغلب خوشه‌های ستاره‌ای باز، در نزدیکی دیسک راه شیری شکل می‌گیرند. این دو خوشه در فاصله 7600 سال نوری از ما قرار دارند و تنها 13 میلیون سال از عمر آن‌ها می‌گذرد.

پس از آن‌که اندازه کافی از تماشای میدان دید فوق‌العاده این دو خوشه لذت بردید، نگاه دقیق‌تری به هریک از آنان بیاندازید. تلاش کنید تا تفاوت‌های میان آن‌ها را تشخیص دهید. آیا یکی از آن‌ها از دیگری پراکنده‌تر است؟ کدام‌یک از این دو خوشه ستاره‌های درخشان‌تری دارد؟ پاسخ به این پرسش‌ها کمک می‌کند تا مهارت‌های رصدی خود را بهبود ببخشید و شما را برای یافتن اجرام دشوارتر، آماده می‌کند.

 

اجتماع ستاره‌ای آلفا-برساوش

اجتماع‌های ستاره‌ای در همه ابعاد دیده می‌شوند. از گروه‌های کوچکی که تنها در آسمان‌های تاریک و با تلسکوپ‌های بزرگ دیده می‌شوند گرفته؛ تا آرایه‌هایی از ستاره‌های متمایز که با دوربین‌های دوچشمی و گاهی حتی بدون ابزار رصدی دیده می‌شوند. مجموعه ستاره‌هایی که ستاره آلفا-برساوش را در بر می‌گیرند، جزء دسته دوم هستند. این خوشه، منظره مناسبی برای رصد در آسمان زمستان است. به خصوص برای رصدگرانی که مجبورند با آسمان روشن شهرها کنار بیایند.این اجتماع، گروهی از ستارگان نیست که تنها از دید ناظر زمینی کنار هم قرار گرفته باشند. اخترشناسان با اندازه‌گیری فاصله و جهت حرکت این ستارگان، دریافته‌اند که آن‌ها اجتماعی از ستارگان جوان و شبیه به خوشه‌های باز هستند. با این تفاوت که قید گرانشی میان آن‌ها وجود ندارد.

اجتماع ستاره‌ای آلفا برساوش، حدود دو دوجین ستاره با قدر کمتر از 7 دارد که حدود 3 درجه از آسمان را می‌پوشانند. این اجتماع میان آلفا و دلتای صورت فلکی برساوش قرار گرفته است. و برای رصد شدن با دوربین دوچشمی بسیار مناسب است.

منبع:

Gary Seronik, Binocular Highlights, Sky and Telescope Stargazing seris

منبع تصویر 1، منبع تصویر 2، منبع تصویر 3، منبع تصویر 4، منبع تصویر 5 و 6

شیرین شاطرزاده یزدی

شیرین شاطرزاده یزدی، نجوم آماتوری را از دوره راهنمایی آغاز کرد و هم اکنون دانشجوی مقطع کارشناسی‌ارشد رشته فیزیک در گرایش گرانش و کیهان شناسی در دانشگاه شهید بهشتی است. تدریس و ترویج نجوم از فعالیت‌های مورد علاقه اوست.

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. جواد گفت:

    بسیار عالی و مفید بود، دستتون درد نکنه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هنوز در خبرنامه علم‌بازار عضو نشده‌اید؟

برای اطلاع از آخرین اطلاعات و بروزرسانی؛ همچنین رویداد‌های نجومی، پیشنهاد‌های رصدی، تخفیف‌های ویژه و... در خبر نامه ما عضو شوید

You have Successfully Subscribed!

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس