بیشتر روزهای زندگی یک ستاره شناس حرفه ای با تلسکوپ سپری نمی شود!

احتمالا شما نیز می‌دانید که جامعه نجومی، به دو دسته ستاره‌شناس (منجم) حرفه‌ای (آکادمیک) و ستاره‌شناس آماتور تقسیم می‌شود. تصور عمومی بر این است که ستاره‌شناسان حرفه‌ای بیشتر از ستاره‌شناسان آماتور با تلسکوپ‌ها و رصدخانه‌ها سر و کار دارند؛ در حالی که بیشتر اوقات این کاملا برعکس است!

ستاره‌شناسان حرفه‌ای حتی ممکن است کار با تلسکوپ‌های آماتوری را به خوبی بلد نباشند. آنها بسیار به ندرت با تلسکوپ‌ها سر و کار دارند و همان برخوردهای اندکی که با تلسکوپ‌ها دارند نیز در رصدخانه است که البته اصلا شبیه به آن چیزی که فکر می‌کنید نیست و شاید حتی به تلسکوپ رصدخانه نزدیک هم نشوند یا حتی به رصدخانه هم نروند!

پس اگر اینطور است، کار یک ستاره‌شناس حرفه‌ای چگونه است؟ زندگی یک ستاره شناس حرفه ای چگونه می‌گذرد و آنها کارشان را چگونه انجام می‌دهند. زندگی شخصی آنها تا چه حد متاثر از کارشان است و کارشان چه دشواری‌ها و بایدهایی را به زندگی آنها تحمیل می‌کند.

اگر به دانستن پاسخ این سوالات علاقمند هستید، پیشنهاد می‌کنیم با مقاله جذابی که برای شما تدارک دیده‌ایم، در ادامه مطلب با علم بازار همراه باشید.

 

این مطلب توسط Nicole Estefania Cabrera Salazar، فارغ‌التحصیل رشته نجوم دانشگاه Georgia State نوشته شده است و شما این مطلب را از زبان و به قلم ایشان می‌خوانید. اندکی دخل و تصرف در جریان ترجمه و مباحث مرتبط با قرار دادن مطلب در بلاگ، در متن صورت گرفته است که البته سعی شده است وفاداری به متن اصلی رعایت شده و به آن ضربه‌ای نخورد.

توجه داشته باشید که منظور از ستاره‌شناس در این متن، ستاره‌شناس حرفه‌ای است.

 

در رصدخانه‌ای در قله موناکی (Mauna Kea) در هاوایی (Hawaii)، این چندان کار ساده‌ای نیست که تمام شب را مشغول به کار باشید. در ارتفاع حدودا ۴٫۲۶۷ متری از سطح دریا، تنها ۶۰ درصد اکسیژن مهمول در ارتفاع معادل سطح دریا وجود دارد و این تمرکز کردن را با مشکل روبرو می‌کند. خاموشی در آنجا گاهی از حدود ۰۶:۳۰ عصر شروع شده و تا حدود ۰۶:۳۰ صبح ادامه پیدا می‌کند و این بسیار سخت به نظر می‌رسد که تصور کنیم که ستاره‌شناسان تمام طول سال را به این شکل در مکانهایی شبیه به این کار می‌کنند. خوشبختانه، بیشتر ما مجبور نیستیم این کار را بکنیم.

تاسیسات رصدخانه فروسرخ ناسا بر فراز ابرها بر روی قله موناکی در هاوایی. امتیاز عکس: Afshin Darian/Wikimedia

تاسیسات رصدخانه فروسرخ ناسا بر فراز ابرها بر روی قله موناکی در هاوایی. امتیاز عکس: Afshin Darian/Wikimedia

 

ارائه اطلاعات نادرست در مورد ستاره‌شناسان در فیلم‌ها و تلویزیون ممکن است مردم را به این فکر بیاندازد که ما هر شب در تلسکوپ‌هایمان زندگی می‌کنیم، ستاره‌ها را رصد می‌کنیم و داده‌های علمی ثبت می‌کنیم. در حقیقت، بیشتر ستاره‌شناسان زمان زیادی را در رصدخانه‌ها سپری نمی‌کنند. در مورد خودم، من به طور میانگین ۵ هفته در سال را برای کار بر روی پرژه دکترای خودم در طول دو سال، در رصدخانه سپری کردم. اگر تعجب کرده‌اید که چرا اینقدر زمان کمی به رصد کردن اختصاص یافته است، پاسخ شما در یک کلمه است: داده‌ها.

چهره حقیقی داده های خروجی از رصد با تلسکوپ ها و رصدخانه ها. اینجا هیچ گنبد یا چشمی در کار نیست. فقط مانیتورهای کامپیوتر با اعداد و تصاویر. بعضی وقتها بسیار ساده تر است که با کنترل از راه در و در خانه به رصد بپردازیم.  امتیاز عکس: Nicole Cabrera

چهره حقیقی داده های خروجی از رصد با تلسکوپ ها و رصدخانه ها. اینجا هیچ گنبد یا چشمی در کار نیست. فقط مانیتورهای کامپیوتر با اعداد و تصاویر. بعضی وقتها بسیار ساده تر است که با کنترل از راه در و در خانه به رصد بپردازیم. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

 

حتی برای ساخت یک رصدخانه متوسط دو متری زمینی هم، میلیاردها تومان هزینه می‌شود. این مبلغ شامل هزینه خریداری خود تلسکوپ، هزینه خریداری یا ساخت ساختمانی که تسلکوپ در آن نگهداری می‌شود، لوازم جانبی که در کنار تلسکوپ اصلی در نظر گرفته شده است و حقوق افرادی که در رصدخانه کار می‌کنند و از آن حفاظت می‌کنند می‌شود. ستاره‌شناسان بسیار زیادی به نسبت تلسکوپ‌ها و رصدخانه‌های موجود در جهان وجود دارند و برای همین هر ستاره‌شناس باید برای بهترین زمانی که برای داده‌های مورد نظر او مناسب است، به رصدخانه مورد نظر خود درخواست بدهد.

رصدخانه خورشیدی Dunn با تمام شکوهش. رصدخانه ملی خورشیدی، فعال در زمینه لکه های خورشیدی. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

رصدخانه خورشیدی Dunn با تمام شکوهش. رصدخانه ملی خورشیدی، فعال در زمینه لکه های خورشیدی. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

 

کمیته نوبت‌دهی هر رصدخانه، به صورت فصلی درخواست‌های داده شده به رصدخانه را بررسی می‌کند و به بهترین پروژه‌ها، زمانی را اختصاص می‌دهد که همین موضوع باعث رقابتی شدن گرفتن زمان کار با یک رصدخانه می‌شود. به عنوان یک ستاره‌شناس، کار من متقاعد کردن کمیته نوبت‌دهی رصدخانه در این مورد است که پروژه من به اندازه کافی برای جامعه علمی مهم است و شایتسگی داشتن زمان در رصدخانه آنها را دارد. از آنجایی که زمان رصد به صورت منصفانه بین چند ده تن از ستاره‌شناسانی که پروژه‌های پیشنهادی آنها پذیرفته شده است تقسیم شده است، هر ستاره‌شناس زمان بسیار محدودی برای کار با تلسکوپ رصدخانه را در اختیار دارد.

کارهای بسیار زیاد دیگری نیز هست که یک ستاره‌شناس باید انجام بدهد و همین موضوع باعث می‌شود که رصدهای اضافی چندان هم گزینه ضروری و لازمی نباشند. بقیه سال در خارج از رصدخانه، ما به خانه یا موسسه‌های تحقیقاتی خود می‌رویم و مشغول کار می‌شویم. ما نیاز به زمان داریم تا بتوانیم اطلاعات در فرمت «Raw» خودمان را به چیزی که بتوانیم از آن استفاده کنیم، تبدیل کنیم.

به یک عکاس در استودیوی عکاسیش فکر کنید. علتی دارد که آماده شدن عکس‌های مراسم عروسی، اینقدر زیاد طول می‌کشد. عکاس مجبور است که تصاویر را برای حذف نویزها، تنظیم نور و بطور کلی زیبا کردن عکس‌ها، ویرایش کند.

تصاویری از خورشید با فیلتر H-alpha. گرفته شده توسط رصدخانه ملی خورشیدی Dunn. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

تصاویری از خورشید با فیلتر H-alpha. گرفته شده توسط رصدخانه ملی خورشیدی Dunn. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

 

ستاره‌شناسان نیز وظیفه مشابهی دارند. آنها اثرات سوء جو، تلسکوپ و ابزارهایی که استفاده کرده‌اند را حذف می‌کنند، تا مطمئن بشوند که همه چیز برای آنالیز و بررسی، تمیز و آماده است. به نست نوع داده‌ها، این فرآیند می‌تواند بین چند روز تا چند هفته زمان بگیرد. برای مثال، تصویر بالا مناطق مصنوعی و مبهمی دارد که می‌تواند بر بررسی و آنالیز علمی داده‌ها اثر سوء بگذارد.

البته یک بار که داده‌ها کالیبره (درجه بندی) شد، همه چیز تمام نشده است. برای مثال، من الان بر روی ستاره‌های نزدیکی که از لحاظ اندازه و دما مشابه خورشید هستند، اما بسیار جوان‌تر هستند، مطالعه می‌کنم (سنی در حدود میلیون سال به جای میلیاردها سال – البته می‌دانم که واحدهای استفاده شده توسط ما در مورد «جوان» و «پیر» و یا «نزدیک» و «دور»، کمی دور از ذهن و عجیب هستند). من حرکات غیر طبیعی احتمالی این ستاره‌ها را که در صورتی که سیاره‌ای در اندازه مشتری به دور خود داشته باشند اتفاق می‌افتد را بررسی کرده و تخمین می‌زنم. مشکل این است که مشخص نیست این ستاره‌ها سیاره‌ای دارند یا نه. برای همین، مجبورم که تک تک آنها را با درجه‌بندی‌های (کالیبریشن) موجود بررسی کنم و ببینم که آنچه که رصد می‌کنم، مطابق پیش‌بینی‌های من است یا نه. کامپیوترم را روشن می‌کنم تا محاسبات را انجام دهد و نتایج آن را با کارهای دیگر ستاره‌شناسان مقایسه می‌کنم. ستاره‌شناسان نیز مانند برنامه‌نویس‌ها اغلب ساکت هستند، به غیر از اوقاتی که روی هدف و کار مشخصی که در ذهن دارند، تمرکز نکرده‌اند.

نویسنده مقاله در حال کار فشرده بر روی اطلاعات بدست آمده، در دانشگاه Georgia State در آتلانتای جورجیا. هزاران کلیومتر دورتر از تلسکوپی که با آن داده ها را ثبت کرده است. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

نویسنده مقاله در حال کار فشرده بر روی اطلاعات بدست آمده، در دانشگاه Georgia State در آتلانتای جورجیا. هزاران کلیومتر دورتر از تلسکوپی که با آن داده ها را ثبت کرده است. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

 

بگذارید این طور در نظر بگیریم که من چیزی در اطراف «ستاره جوان شبه خورشید» مورد نظرم پیدا کرده‌ام، اما آنچه پیدا کرده‌ام دقیقا چیزی نیست که انتظارش را داشته‌ام. شاید سیگنال سیاره‌ای که کشف کرده‌ام کمی عجیب و غریب است. در این صورت، من نیاز دارم که بفهمم که چرا اینگونه است. این بخشی از کار است که به نام «تفسیر داده» شناخته می‌شود و در این بخش من تمام دانشم از نجوم و فیزیک را بکار می‌گیرم تا اطلاعاتی که به دست آورده‌ام را به شکل معقول توجیه کرده و توضیح بدهم. البته مطمئنا این کار را به تنهایی انجام نمی‌دهم. من درجه‌بندی (کالیبره کردن) اطلاعات را با تیمی از ستاره‌شناسان انجام می‌دهم و بحث کردن در مورد نتایج کارم با آنها به من کمک می‌کند که ایده‌های جدیدی را در مورد اینکه داده‌های من چه می‌خواهند بگویند، بسازم. کسانی که در این فرآیند به من کمک می‌کنند، می‌توانند همکاری باشند که هر روز آنها را در محل کار می‌بینم. اما بیشتر اوقات افرادی از نقاط مختلف دنیا هستند که شاید حتی یک بار هم آنها را ندیده‌ام!

وقتی که مطمئن شدید که کشف شما پشتوانه کافی علمی دارد، وقت آن است که با نوشتن یک مقاله علمی در مورد آن، بگذارید که بقیه نیز در مورد آن بدانند. نوشتن مقاله و بازبینی آن توسط همکاران می‌تواند هفته‌ها وقت بگیرد و چند ماه زمان نیز برای بررسی مقاله توسط همکاران نشریه هدف، برای اصلاح کردن، پذیرش و انتشار مقاله زمان نیاز است. همچنین مهم است که در کنفرانس‌ها و همایش‌های مرتبط حضور پیدا کرده و مقاله خود را ارائه دهید. به این شکل سایر ستاره‌شناسان نیز می‌توانند سوالاتی بپرسند و به شما بازخوردها و اطلاعاتی بر اساس تخصص خودشان بدهند. کنفرانس‌ها مکانهای بسیار مناسبی برای بحث – خصوصا با محققانی از سیار نقاط جهان – به حساب می‌آیند.

مدرکی برای اینکه نویسنده فقط یک دانشمند نیست. Nicole در حال رقص Salsa در کلوبی در Georgia. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

مدرکی برای اینکه نویسنده فقط یک دانشمند نیست. Nicole در حال رقص Salsa در کلوبی در Georgia. امتیاز عکس: Nicole Cabrera

 

به شما گفتم که ستاره‌شناسان هم خارج از کار خود یک زندگی عادی دارند؟ من خودم یک علاقمند به رقص هستم (رقص هایی مثل swing، salsa و اخیرا tango)، در گروه سرود دانشگاه خوانندگی می‌کنم و بازی (یک بازی واقعی!) به نام «هاکی زیر آب» را نیز انجام می‌دهم. من ستاره‌شناسان دیگری را نیز می‌شناسم که هنرمند، فعال اجتماعی، آشپز حرفه‌ای و نویسنده هستند. باور کنید یا نکنید، زندگی یک ستاره شناس حرفه ای هم مثل سایر آدمها می‌تواند کاملا عادی باشد.

البته که ما ستاره‌ها را مطالعه می‌کنیم، اما می‌توانیم بسیار زمینی باشیم!

 
 
نسخه انگلیسی این مطلب (درج شده در بخش منابع)، حدود ۶٫۲۰۰ (شش هزار و دویست) بار در شبکه‌های اجتماعی مختلف به اشتراک گذاشته شده است که همین حجم اشتراک گذاری آن را به یکی از محبوب ترین مطالب دنیای نجوم تبدیل کرده است!

میزان به اشتراک گذاری مطلب بیشتر روزهای زندگی یک ستاره شناس حرفه ای با تلسکوپ سپری نمی شود!

پس پیشنهاد می‌کنیم شما نیز این مطلب را با دوستان خود در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید و آنها را شگفت زده کنید.

 

 

منابع

منبع Scientists at work: most days in the life of an astronomer aren’t spent at telescopes

محسن الهامیان

محسن الهامیان.از حدود 6 سال پیش فعالیت‌های گروهیِ علمی خود را آغاز کرد. علم، تکنولوژی، فعالیت‌های گروهی و هر چیزی که خلاقیت و پویایی در آن باشد، چیزهایی هستند که او را به وجد می‌آورند. وی اکنون در مقطع کارشناسی رشته روانشناسی بالینی مشغول به تحصیل است.

مطالب مرتبط

۶ دیدگاه‌

  1. منجم آماتور گفت:

    بسیار ممنون بایت این مطلب
    خیلی جالب بود.

  2. سید محمد حسین خلیلی گفت:

    ممنون محسن جان، بایت ترجمه و انتشار این مطلب

  3. مائده گفت:

    خیلی جالب بود
    عاشق زندگی ستاره شناسام
    ممنون از ترجمه ی عالیتون
    میتونم این متنو تو وبلاگم بذارم؟البته با ذکر منبع

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هنوز در خبرنامه علم‌بازار عضو نشده‌اید؟

برای اطلاع از آخرین اطلاعات و بروزرسانی؛ همچنین رویداد‌های نجومی، پیشنهاد‌های رصدی، تخفیف‌های ویژه و... در خبر نامه ما عضو شوید

You have Successfully Subscribed!

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس