۶ عدد شگفت انگیز کیهان

در آغاز قرن بیست و یکم، شش عدد معرفی شدند که به نظر می‌رسد از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردارند. دو تا از این اعداد به نیروهای اساسی مربوط می‌شوند؛ دو تای دیگر اندازه و «ساختار» نهایی جهان ما را تثبیت می‌کند و بیانگر آن هستند که آیا جهان برای همیشه امتداد می‌یابد یا خیر؛ و دو عدد باقیمانده بیانگر خواص خود فضا هستند.
این شش عدد با یکدیگر «نسخه»ای را برای جهان تشکیل می‌دهند. گذشته از این جهان نسبت به مقدار این شش عدد بسیار حساس است؛ اگر یکی از این اعداد تنظیم نشده باشد، آن وقت نه ستاره‌ای در جهان وجود می‌داشت و نه حیاتی.

در ادامه مطلب با علم بازار همراه باشید تا بیشتر در مورد این ۶ عدد شگفت انگیز کیهان بدانیم.

 

۱- اپسیلون Epsilon

این عدد برابر با ۰٫۰۰۰۷ است و نشان‌دهنده مقدار نسبی هیدروژنی است که در انفجار بزرگ از طریق همجوشی به هلیوم تبدیل شده است.

اگر عدد ۰٫۰۰۰۶ به جای عدد ۰٫۰۰۰۷ می‌بود، نیروی هسته‌ای ضعیف میشد و در نتیجه وابستگی پروتون ها و نوترون ها به یکدیگر ایجاد نمیشد. همچنین دوتریوم (دارای یک پروتون و یک نوترون) نمی توانست شکل بگیرد و لذا هیچکدام از عناصر سنگین تر در ستاره‌ها شکل نمی‌گرفتند. این موضوع باعث میشد که اتم‌های بدن ما هیچ وقت شکل نگیرند و در واقع کل جهان، همان ماده غالب اولیه، یعنی هیدروژن باقی می‌ماند.

حال اگر اپسیلون برابر ۰٫۰۰۰۸ می‌بود، آن موقع همجوشی با چنان شدتی انجام میشد که هیچ هیدروژنی باقی نمی‌ماند و در نتیجه امروزه نیز هیچ ستاره‌ای را در جهان نداشتیم. این موضوع نیز اصل اولیه حیات یعنی نیاز به یک منبع گرمایی و حمایتی را نقض می‌کرد و باز هم مانع تشکیل حیات و حتی جهان به شکل کنونی آن میشد.

 

۲- عدد N

این عدد برابر است با ۱۰ به توان ۳۶ که برابر است با قدرت نیروی الکتریکی تقسیم بر قدرت گرانش. این عدد نشان می‌دهد گرانش تا چه حد ضعیف است.

کمتر بودن عدد N از این مقداری که هست، باعث میشد که ستارگان نتوانند متراکم شوند و به دمای لازم برای ایجاد فرآیند همجوشی برسند. این موضوع باعث میشد که سیارات هیچوقت به حرارت و درخشندگی فعلی خود نرسند و سیارات در سیاهی سردی فرو رفته و نتوانند میزبان مناسبی برای تشکیل حیات باشند.

حال اگر این عدد تنها ذره‌ای بیشتر از مقدار فعلی خود بود، ستارگان بسیار سریع درخشنده و داغ می‌شدند و سوخت خود را با چنان سرعتی مصرف می‌کردند که سیارات اطراف آنها هیچ فرصتی برای تشکیل حیات نمی‌داشتند.

 

۳- عدد امگا

چگالی نسبی جهان. داستان در مورد این عدد بسیار ساده است.

در صورتی که این عدد خیلی کوچکتر از مقدار فعلی خود بود، جهان بسیار سریع منبسط و خنک میشد. همچنین در صورتی که این عدد خیلی بیشتر از این مقدار بود، کیهان قبل از اینکه فرصت تشکیل حیات پیدا کند، از هم می‌پاشید.

 

۴- لاندا

ثابت کیهانی که سرعت جهان را تعیین می‌کند.

اگر این عدد تنها کمی بزرگتر می‌بود، آنچنان نیروی ضد گرانشی ایجاد می‌کرد که جهان از هم می‌پاشید. اینچنین جهانی به سرعت در یک انجماد بزرگ فرو می‌رفت و هیچ شانسی برای شکل گیری حیات باقی نمی‌ماند.

اما اگر این عدد کوچکتر از این مقدار می‌بود، به دلیل گرانش بالایی که در جهان شکل می‌گرفت، به شدت متراکم میشد و قبل از اینکه حیات فرصت شکل گیری پیدا کند، بر سر خود فرو می‌پاشید.

 

 

۵- عدد D

عددی که تعداد ابعاد فضا را مشخص می‌کند و باعث ۳ بعدی بودن فضای کیهان ما شده است.

اگر این عدد برای مثال ۱ بود و ما یک جهان ۱ بعدی داشتیم، احتمالا حیات نمی‌تواند وجود داشته باشد زیرا در این صورت محتویات جهان چیز قابل توجهی نخواهد بود.ذرات بدون هیچ برهمکنشی از یکدیگر عبور می‌کردند. بنابر این می‌توان گفت جهان‌هایی که در یک بعد وجود دارند نمی‌توانند حیات داشته باشند.

در فضاهای دو بعدی نیز با این مشکل مواجه هستیم که احتمالا شکلهای مختلف حیات در این فضا در نهایت متلاشی یا تجزیه می‌شوند. از نظر علم زیست‌شناسی نیز هوش نمی‌تواند در کمتر از سه بعد وجود داشته باشد.

در فضای چهار بعدی، مشکل دیگری وجود دارد، سیاره‌ها دیگر در مدار خود به دور خورشید پایدار نیستند. قانون جذر معکوس نیوتون با قانون مکعب معکوس جایگزین می‌شود.

به بیان دیگر عدد سه در ابعاد فضایی عددی ویژه است. یعنی دقیقا در فضای سه‌بعدی می‌توان به جستجوی حیات پرداخت و آن جهان دقیقا جهان ما است.

عدد D - تعداد ابعاد فضا

عدد D – تعداد ابعاد فضا

 

۶- عدد Q

دامنه اختلالات موج در تابش ریز موج پس زمینه که برابر با ۱۰ به توان ۵- می‌باشد.

اگر این عدد تنها مقدار ناچیزی کمتر می‌بود، جهان به صورت توده گازی بسیار یکنواخت بود که امکان متراکم شدن هیچ ستاره و سیاره‌ای در آن وجود نمی‌داشت و در نتیجه هیچ حیاتی هم شکل نمی‌گرفت. یک وسعت بی روح و بی جانِ کاملا یکتواخت و تکراری!

اگر هم این عدد بزرگتر از این مقدار می‌بود، آنگاه در تاریخ جهان ماده زودتر به شکل ساختار های بزرگ ابرکهکشانی متراکم می‌گردید.

 

 

منابع

منبع، منبع، برگرفته از کتاب های ‘لرد مارتین ریس’ ستاره شناس سلطنتی انگلستان، منبع عکس (تصویر شاخص)، منبع عکس (داخل متن)

محسن الهامیان

محسن الهامیان.از حدود 6 سال پیش فعالیت‌های گروهیِ علمی خود را آغاز کرد. علم، تکنولوژی، فعالیت‌های گروهی و هر چیزی که خلاقیت و پویایی در آن باشد، چیزهایی هستند که او را به وجد می‌آورند. وی اکنون در مقطع کارشناسی رشته روانشناسی بالینی مشغول به تحصیل است.

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. عجب کیهان حساسی داریما!!!!!!!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هنوز در خبرنامه علم‌بازار عضو نشده‌اید؟

برای اطلاع از آخرین اطلاعات و بروزرسانی؛ همچنین رویداد‌های نجومی، پیشنهاد‌های رصدی، تخفیف‌های ویژه و... در خبر نامه ما عضو شوید

You have Successfully Subscribed!

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس